De terreur van machines

De bladblazer, hier zonder geluid
De bladblazer, hier zonder geluid

Mooi dat de reiswebsite Tripadvisor het Amsterdamse Bos wederom gewaardeerd heeft met het Certificate of Excellence. Toch is het Bos wel eens mooier geweest. Vier jaar geleden interviewden we een boswachter die zijn 25-jarig jubileum vierde. Op de vraag wat hij in die tijd het meest had zien veranderen, zei hij: ‘De werkgelegenheid. Het werk dat vroeger door drie mensen werd gedaan, zoals snoeien en maaien, wordt nu door één machine gedaan.’ Voorbeeld. Rechts in de berm langs de vernieuwde Nieuwe Kalfjeslaan stond ter hoogte van de hockeyvelden van Amsterdam een hoog opgeschoten grassoort. Ertussen waren spontaan bloemen gaan bloeien. In de wind deinde de groene massa zachtjes heen en weer. Een paar dagen later was er een machine overheen gegaan. De berm is nu verworden tot een dor stuk lelijke grond. Machines maken veel kapot in het Bos, veel meer dan mensenhanden dat doen. Ook hebben we weer een bladblazer gesignaleerd, en gehoord. In een bos(!), waar blad thuishoort. Maar die machine is er nu eenmaal.

Nog een voorbeeld van iets moois dat is verdwenen. Op de Kleine Noorddijk in het zuidelijk deel (bij de houtbewerkingsplaats) stonden jarenlang langs beide kanten stapels boomstammen. Het was alleen al een fraai gezicht om al die stammen zo strak in het gelid naast en op elkaar te zien liggen. Het bijzondere was dat elke stam op een gegeven moment zijn eigen soort paddenstoel had. Regelmatig zag je er mensen macrofoto’s maken. Inmiddels zijn de stammen, die niemand kwaad deden, verwijderd. Zo jammer.